Witte mensen die een paar dagen hongersnoodje spelen in Afrika

Is dit nou wat de wereld nodig heeft? Witte mensen die een paar dagen hongersnoodje spelen? Die dan komen uitleggen hoe erg het allemaal is in Afrika, en dat we de mensen daar dus onmiddellijk moeten gaan redden? Het antwoord blijkt ‘nee’ te zijn: zulk ‘white western saviorism’ is paternalistisch. (Volkskrant, 20 mei 2016)

Feministen zijn allemaal kut (zegt Ewout Klei op Jalta wel 100 keer)

“Journalist” Ewout Klei schreef voor Jalta.nl een volstrekt argumentloze recensie van de feministische bundel ‘Vrouwen schrijven niet met hun tieten’ (met daarin o.a. yours truly). Wat Klei dan wel schreef? Ik deed een closeread (voor de lolz :))

Maar niets mocht baten

De wanhoop maakte zich van de ongelukkigen meester. Er waren er, die zich op de knieën wierpen en baden en smeekten om toch toegelaten te worden. Zij die uit de kampen ontsnapt waren, deden wanhopige pogingen om de ambtenaren ervan te overtuigen dat zij groot gevaar liepen doodgeschoten te worden. Maar niets mocht baten. (Volkskrant, 6 mei 2016)

Triple P is eigenlijk Triple K – met peren

Vanaf voorjaar 2015 gaat het Nederlands Jeugdinstituut professionals opleiden om de ‘Triple P Lifestyle’-cursus te geven. Doel is op ouders zodanig ‘in hun kracht’ te zetten dat hun kinderen ervan afvallen. Dat is een slecht idee, want dikke mensen worden zelden dun, Triple P is eigenlijk heel onaardig tegen kinderen, en de cursus blijkt ook nog eens niet te werken. (Volkskrant, 7 november 2014)

Hersenscanners doen iets bijzonders: ze maken dingen echt (denken we)

Hersenscans hebben een zeer bijzondere status in onze samenleving: ze maken dingen echt. Maar wat moeten we wanneer iemands hersenscan en zijn gevoel elkaar tegenspreken? Liever dan gevoelens serieus nemen, krijgt het brein het laatste woord, en treedt de scanner op als magische antwoordmachine. (Volkskrant, 10 oktober 2014)

Wetten die vrouwen haten

Honderdduizend euro krijgen artsen van minister Schippers als ze hun specialistenwerk voortaan niet meer als zelfstandige doen, maar in loondienst. Zzp’ers die in de thuiszorg werken kregen geen extraatje: zij werden van de ene op de andere dag brodeloos gemaakt door de Belastingdienst. Van de medisch specialisten is 70 procent man. En van de thuiszorgmedewerkers is 94 procent vrouw. (Volkskrant, 26 september 2014)

Juist een school zou een apekoolvrije omgeving moeten zijn

Ondanks de feiten doen neuromythes (m/v) het goed in het onderwijs. In 2012 bleek al uit onderzoek van de Vrije Universiteit dat geloof in hersentechnische larie wijdverbreid is in het Nederlandse onderwijs. En in het maatschappijlesboek ‘Blikopener’ stond onzin als ‘Meisjes hebben meer verbindingen tussen de linker- en rechterhersenhelft.’ (Volkskrant, 12 september 2014)

Misschien moeten we alcohol een harddrug noemen – want dat is het

We gaan in onze samenleving op een unieke manier met alcohol om. Zo is het de enige bewustzijnsveranderende drug die ouders niet alleen op grote schaal gebruiken maar zelfs aanprijzen in het bijzijn van hun kinderen: ‘Zo, nu neemt mama even relaxed een lekker glaasje wijn.’ De cijfers en feiten zijn echter een stuk minder gezellig. (Volkskrant, 15 augustus 2014)

In Europa worden we niet warm of koud van overleden Afrikanen

‘Ebola geen bedreiging voor toeristen’, kopte de Telegraaf begin deze week. De immer charmante krant van wakker Nederland weet wat er echt belangrijk is wanneer er honderden Liberianen, Guineeërs en Sierra Leoners sterven aan een gruwelijke ziekte. Feit is dat we in Europa een lange geschiedenis hebben van niet warm of koud worden van overleden Afrikanen. (Volkskrant, 1 augustus 2014)

Frames in het Gaza-conflict voeden haat en ontmenselijking

Voor wie iets wil vinden van het conflict in de Gaza-strook, zijn er ruwweg twee invalshoeken beschikbaar. In het eerste maken de leiders van het bedreigde Joodse volk nu eindelijk eens een stevige vuist tegen de moslimterroristische onverlaten van Hamas. In het tweede beukt de moordzuchtige staat Israel ongenadig los op onschuldige alsmede weerloze Palestijnse burgers. (Volkskrant, 28 juli 2014)

Het Kwaad is er ongeacht religie. Niet dankzij.

Een meisje werd weggestuurd bij een schoolfeest omdat haar kleding ‘onpure gedachten’ opriep bij de aanwezige mannen. Een president zei over homo’s: ‘Wat ze doen is vreselijk. Walgelijk.’ Een extremistische groep stelde dat mensen van andere religies geen ziel hebben en dat alle Joden onderdeel van Het Kwaad zijn. U denkt hierbij aan moslims? Helaas, dan gaat u niet door voor de koelkast. (Volkskrant, 20 juni 2014)

Misbruikslachtoffers: ongeloofwaardig tot het tegendeel bewezen is?

Dylan Farrow beschuldigde haar vader Woody Allen van misbruik. Veel mannen die ik sprak sprongen voor de regisseur op de bres: onschuldig tot het tegendeel bewezen is! Een waardevol principe. Maar wat moet je dan met de slachtoffers van vaak onbewijsbare misdrijven als misbruik en verkrachting? Zijn zij ongeloofwaardig tot het tegendeel bewezen is? (Volkskrant, 14 februari 2014)

De Tweede Wereldoorlog is te lang geleden. We vergeten dingen.

Langzaam vergeten we de lessen die we van de Tweede Wereldoorlog hadden moeten leren. Dat je een leider die minderheden opjaagt niet gewoon zijn gang laat gaan. Dat we de banaliteit van het kwaad zouden herkennen aan de honderden kleine stapjes in de verkeerde richting, en niet pas als het groots en meeslepend misloopt. Dat we zeiden: dit mag nooit meer gebeuren. (Volkskrant, 12 augustus 2013)

Sletvrees op de basisschool

Over 9-jarige meisjes met spaghettibandjes, die volgens de directeur van De Paradijsvogel in Den Haag ‘gevoelens’ zouden ‘losmaken’. Alsof het zien van een naveltje of de contouren van een ontluikend tietje de meester onmiddellijk in lustige geiligheid doet ontsteken. Alsof dat, mocht zulks onverhoopt wel gebeuren, iets is dat aan het meisje ligt. (Volkskrant, 22 april 2016)

Gezondheid is een werkwoord: ziek zijn in neoliberale tijden

Ik ben een kind van de hyperindividualistische, neoliberale tijd waarin we leven, merk ik, want de gedachte dat mijn chronisch-ziek-zijn aan mezelf ligt, blijk ik best acceptabel te vinden. Dit is wat ik wil geloven: ik kán mijn leven in mijn eigen hand nemen. Ik kán mijn gewoontes zo veranderen dat het minder slecht met me gaat. Ik kán mezelf zodanig verbeteren dat ik minder hoef te lijden. Maar is dat geloof zelf eigenlijk ook niet ziek?

De moeilijkheid van het glazen plafond: het is dus moeilijk te zien

De meeste vrouwelijke onderzoekers die ik ben tegengekomen vertelden me desgevraagd dat ze vermoeden dat ze weleens een glazen plafond-momentje hadden meegemaakt. Maar ja, hoe toon je dat aan? Hoe kun je zeggen dat juist jij precies die ene kans bent misgelopen omdat je niet aan het stereotype voldeed? Of omdat je gewoon simpelweg geen man was? (UT Nieuws, december 2014)